Over mij en mijn kudde

“Met DRAF laat ik paardenliefhebbers ervaren dat angst geen belemmering hoeft te zijn, maar een gouden ingang is naar meer zelfvertrouwen, verbinding en plezier met hun paard.”

Mijn naam is Sytske Weistra en in 2003 kreeg ik Shania: mijn tweejarige Quarter Arabier-merrie, mijn eerste eigen paard en het paard dat ik helemaal zelf, vanuit de principes van Natural Horsemanship, zou gaan opleiden. Ik was namelijk het jaar ervoor naar Monty Roberts’ Flag is Up Farms in Californië (VS) geweest, waar ik de eerste knepen van Horsemanship had geleerd. Er kwam een pennydroom uit. Maar na het inrijden bleek Shania een extreem gevoelige en kritische merrie te zijn, waardoor ik telkens opnieuw tegen verrassende uitdagingen aanliep, zoals staken dat zich vertaalde in steigeren en bokken. Dat vrat aan mijn zelfvertrouwen: hoe onzekerder ik werd, hoe minder leiding ik gaf en hoe minder Shania mij begreep. Dat leidde tot steeds gevaarlijker gedrag van Shania en uiteindelijk bij mij tot echte angst. Hoewel paarden mijn passie was, werd ik er diep ongelukkig van. Mijn dieptepunt was dat ik ieder paard kon rijden zélfs de moeilijkste, behalve mijn eigen paard. Toen mijn toenmalige vriend zei dat ik haar naar een trainer in Zeeland moest brengen “die haar wel goed zou krijgen”, voelde ik dat dit niet klopte. Niet omdat Shania het probleem was, maar omdat ík het was.

Ik moest naar mezelf leren kijken: ‘Wanneer gaf ik leiding en wanneer liet ik het liggen? Wat voelde ik? Wat liet ik zien?’ Ik ontdekte wat congruentie betekende, een woord dat ik destijds niet eens kende, want talig ben ik niet. Maar ik leerde dat wanneer mijn gedachten, gevoel en gedrag zoveel mogelijk op één lijn lagen, ik met Shania in ongebonden verbinding kon rijden. Ook leerde ik mijn horsemanship-skills, die ik in Amerika had opgedaan, op de juiste momenten en op een passende manier in te zetten. Langzaam werd ik beter in het oplossen van de problemen tussen mens en paard. Shania en ik bloeiden op en dromen als het maken van bosritten werden een feit. Dankzij de pensionstalhouder waar Shania toen stond, kreeg ik van medestalgenoten de eerste hulpvragen.

Door de jaren heen is mijn overtuiging ontstaan dat wanneer je angst, onzekerheid of spanning ervaart bij je paard, je juist goud in handen hebt. De alertheid die voortkomt uit angst/spanning/onzekerheid, kan namelijk precies de trigger zijn die je helpt je pennydromen waar te maken.

Wat je verder nog van mij moet weten is, dat ik:

• Als zus(je) van twee broers mijn mannetje weet te staan. Zij begrepen mijn passie voor paarden niet altijd en vonden vooral dat mijn kleding vreselijk stonk, daarom deed ik die altijd maar uit in de garage. Van nature heb ik wat meer mannelijke energie, maar inmiddels heb ik ook mijn vrouwelijke energie volledig omarmd.

• What you see is what you get, behalve mijn grijze haren. Om de vier weken zit ik bij de kapper om mijn haar te laten verven. Dat doe ik al sinds mijn late twintiger jaren. Misschien door alle stress die Shania mij destijds gaf… of toch gewoon genetisch. Hoe dan ook: ik ben blij dat ik met mijn jonge gedachten nog niet als een grijze muts door het leven hoef.

• Ik hou niet van koken, maar ik kan wél heel goed af- en opruimen. Soms zelfs iets te goed, tot grote frustratie van mijn partner, want ik ruim regelmatig dingen op die daarna nergens meer te vinden zijn.

• Hoe enthousiaster ik word, hoe sneller én luider ik praat. Dit heb ik mede te danken aan jarenlang buiten lesgeven. Misschien wordt het tijd voor een headset, al ben ik bang dat ik daarmee trommelvliezen laat knappen.

• Tot slot word ik intens gelukkig tot tranen aan toe van de ongebonden verbinding die ik van Shania mocht leren. Een verbinding die ik inmiddels ook met paarden van anderen kan aangaan, en die me iedere keer weer diep raakt.

Ben jij benieuwd of ik jou en je paard kan helpen om meer vertrouwen en plezier te ervaren? Ik nodig je van harte uit voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Samen kijken we wat jouw volgende stap kan zijn.

Hieronder stel ik mijn paarden, op chronologische volgorde dat ze bij mij zijn gekomen, voor.

Shania & Mellow

09-05-2001

Shania is de oudste van mijn kudde. Toen ze nog net geen twee was is ze bij mij gekomen. Ze is de leider van de kudde. Met weinig moves weet ze de kudde heel fijn in balans te houden. Ieder lid van de kudde mag zijn zoals hij/zij is. Op het moment dat iemand wat van haar wil kan ze kritisch gedrag vertonen. Ze is daarin heel subtiel. Het is prima dat je iets van haar wilt, maar je zult wel rekening met haar moeten houden. Dit doe je door bij jezelf ten rade te gaan wanneer iets niet gaat zoals jij wilt dat het gaat. Congruent zijn, daar kan Shania dan ook veel mee. Mensen mogen op haar steunen en leunen. Pijn meedragen, er ‘gewoon’ zijn in het hier en nu, dat doet ze met ontzettend veel liefde.

12-04-2019

Mellow, de jongste van het stel, is een Quarter Horse ruin. Hij is sinds zijn tweede levensjaar Shania’s kameraad. Mellow is nog jong en zo kan hij nogal onhandig zijn, waarbij hij iets minder rekening houdt met anderen. Mellow is een zachtaardig boefje. Een verzetje, als even achter de kleintjes jagen, gaat hij niet uit de weg. Het is spel voor hem, waarbij Moby en Shelby hem dan ook op hun tijd wel uitdagen. Dit blijft een prachtig schouwspel, zoals ze samen over het weiland rennen. Mellow heeft een heel groot hart en is dol op aandacht. Hij heeft dan ook veel liefde te geven. Mellow is mijn grote uitdaging. Niet omdat hij lastig of vervelend is, maar omdat ik angstig ben omdat hij niet Shania is.

Moby & Shelby

04-06-2013

Moby is een shetlander ruin. Hij is de kleinste van het stel, maar poets hem niet uit. Hij doet niet onder van de groten en weet op een ietwat brutale en vooral grappige wijze Mellow op zijn plek te zetten. Moby is ondernemend, een showmaster, kan heel eigenzinnig zijn en laat zich het kaas niet van zijn brood eten. Hij is scherpzinnig, actief, enthousiast en met zijn ondeugende looks weet hij vaak mensen een lach op het gezicht te toveren.

17-05-2010

Shelby is een zachtaardige merrie (minipaard) die veel om de anderen denkt. Ze is zorgzaam en houdt in de gaten of dingen goed verlopen. Zo staat Shelby meestal aan de zijlijn tijdens het trainen van één van de andere drie kudde-leden. Bij terugkomst, van weggeweest, worden de andere kudde-leden ontvangen met een vriendelijke hinnik. Soms zet ze Moby eens op zijn plek, maar verder past Shelby zich aan de anderen aan. Ze is cool in haar koppie. Shelby geeft bij mensen goed aan wat van haar grenzen zijn.